حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ، أَخْبَرَنِي أَبُو أَيُّوبَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ، أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا جَامَعَ الرَّجُلُ الْمَرْأَةَ فَلَمْ يُنْزِلْ قَالَ " يَغْسِلُ مَا مَسَّ الْمَرْأَةَ مِنْهُ، ثُمَّ يَتَوَضَّأُ وَيُصَلِّي ". قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْغَسْلُ أَحْوَطُ، وَذَاكَ الآخِرُ، وَإِنَّمَا بَيَّنَّا لاِخْتِلاَفِهِمْ.
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё, Ҳишом ибн Урвадан ривоят қилди, у деди: менга отам хабар берди, у деди: менга Абу Айюб хабар берди, у деди: менга Убайй ибн Каъб хабар бердики, у деди: «Эй Расулуллаҳ, эркак аёл билан жимў қилиб, (маний) чиқармаса (нима қилади)?» (деди). У: «Ўзидан аёлга теккан (жой)ни ювади, сўнг таҳорат қилади ва намоз ўқийди,» дедилар. Абу Абдуллаҳ (Бухорий) деди: Ғусл (қилиш) эҳтиётлироқдир, ва ўша (ювиш билан кифояланиш) охирги (сўнгги ҳукм)дир; биз буни фақат уларнинг ихтилофи (сабабли) баён қилдик.