حَدَّثَنِي ثَابِتُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. وَعَنْ سُفْيَانَ، عَنْ زُبَيْدٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " لَيْسَ مِنَّا مَنْ ضَرَبَ الْخُدُودَ، وَشَقَّ الْجُيُوبَ، وَدَعَا بِدَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ ".
Собит ибн Муҳаммад менга айтди, Суфён бизга айтди, Аъмашдан, Абдуллаҳ ибн Муррадан, Масруқдан, Абдуллаҳ розияллаҳу анҳудан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан; ва Суфёндан, Зубайддан, Иброҳимдан, Масруқдан, Абдуллаҳдан, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: «(Ўлимда) юзларни урган, ёқаларни йиртган ва жоҳилият даъвати (ноласи) билан чақирган (нола қилган) киши биздан (бизнинг йўлимиздан) эмас».