حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جُحَيْفَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ ـ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ ـ يُشْبِهُهُ قُلْتُ لأَبِي جُحَيْفَةَ صِفْهُ لِي. قَالَ كَانَ أَبْيَضَ قَدْ شَمِطَ. وَأَمَرَ لَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِثَلاَثَ عَشْرَةَ قَلُوصًا قَالَ فَقُبِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ أَنْ نَقْبِضَهَا.
Амр ибн Али менга айтди, Ибн Фузайл бизга айтди, Исмоил ибн Абу Холид бизга айтди, у деди: Абу Жуҳайфа розияллаҳу анҳуни эшитдим, у деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни кўрдим, Ҳасан ибн Али алайҳимассалом унга ўхшар эди. Мен Абу Жуҳайфага: «Уни менга таърифла», дедим. У: «У оқ (юзли), (сочига) оқлик аралашган эди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга ўн учта ёш туя (беришни) буюрди. (Абу Жуҳайфа) деди: Биз уларни олмасдан туриб, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам вафот этди», деди.