حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنَّا نُخَيِّرُ بَيْنَ النَّاسِ فِي زَمَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَنُخَيِّرُ أَبَا بَكْرٍ، ثُمَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، ثُمَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رضى الله عنهم.
Абдулазиз ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Сулаймон бизга айтди, Яҳё ибн Саъиддан, Нофидан, Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан, у деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида одамлар орасида (энг афзалини) ихтиёр қилар (танлар) эдик. Биз Абу Бакрни (афзал) танлар эдик, сўнг Умар ибнул-Хаттобни, сўнг Усмон ибн Аффонни розияллаҳу анҳум.