حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كُنَّا نَقُولُ فِي زَمَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لاَ نَعْدِلُ بِأَبِي بَكْرٍ أَحَدًا ثُمَّ عُمَرَ ثُمَّ عُثْمَانَ ثُمَّ نَتْرُكُ أَصْحَابَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لاَ تَفَاضُلَ بَيْنَهُمْ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Асвад ибн Омир ривоят қилди, бизга Абдулазиз ибн Абу Салама Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилди. У деди: «Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида: ‹Абу Бакрга ҳеч кимни тенг қилмаймиз, сўнг Умар, сўнг Усмон›, дер эдик. Сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг (қолган) ашобларини улар орасида фазилатда фарқламай (тенг) қолдирар эдик.»