4233-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ғазотлар китоби
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، سَمِعَ حَفْصَ بْنَ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا بُرَيْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ قَدِمْنَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ أَنِ افْتَتَحَ خَيْبَرَ، فَقَسَمَ لَنَا، وَلَمْ يَقْسِمْ لأَحَدٍ لَمْ يَشْهَدِ الْفَتْحَ غَيْرَنَا.
Ишоқ ибн Иброҳим менга айтди, у Ҳафс ибн Ғиёсдан эшитди, Бурайд ибн Абдуллаҳ бизга айтди, у Абу Бурдадан, у Абу Мусодан: У айтди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига у Хайбарни фатҳ қилганидан кейин келдик. У бизга (ўлжадан) улуш ажратди, фатҳда ҳозир бўлмаган биздан бошқа ҳеч кимга ажратмади.