حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ زَاذَانَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي جَنَازَةِ رَجُلٍ مِنَ الأَنْصَارِ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمْ يُلْحَدْ بَعْدُ فَجَلَسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ وَجَلَسْنَا مَعَهُ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир ал-Аъмашдан, у ал-Минҳол ибн Амрдан, у Зозондан, у ал-Барў ибн Озибдан ривоят қилди: У деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ансорлардан бир кишининг жанозасига чиқдик. Қабрга етиб келганимизда, ҳали лаҳд қазилмаган эди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам қиблага юзланиб ўтирди ва биз ҳам у билан ўтирдик.