2001-ҳадисСунани Насоий · Жанозалар китоби
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ، عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ زَاذَانَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ : خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي جَنَازَةٍ، فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَى الْقَبْرِ وَلَمْ يُلْحَدْ، فَجَلَسَ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ كَأَنَّ عَلَى رُءُوسِنَا الطَّيْرَ .
Бизга Ҳорун ибн Ишоқ хабар бериб деди: бизга Абу Холид ал-Аҳмар, Амр ибн Қайсдан, у ал-Минҳол ибн Амрдан, у Зозондан, у ал-Бародан (ривоят қилдики), у деди: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бир жанозага чиқдик. Қабрга етиб келганимизда, у ҳали лаҳд қилинмаган эди. (Расулуллаҳ) ўтирдилар, биз ҳам бошларимиз устида қуш тургандай (жим бўлиб) атрофларида ўтирдик.»