Саҳиҳул Бухорий — 811-ҳадис

Азон китоби · Етти аъзо билан сажда қилиш

811-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Азон китоби

حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ الْخَطْمِيِّ، حَدَّثَنَا الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ ـ وَهْوَ غَيْرُ كَذُوبٍ ـ قَالَ كُنَّا نُصَلِّي خَلْفَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏.‏ لَمْ يَحْنِ أَحَدٌ مِنَّا ظَهْرَهُ حَتَّى يَضَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم جَبْهَتَهُ عَلَى الأَرْضِ‏.‏

Одам бизга айтди: Исроил бизга айтди, Абу Ишоқдан, у Абдуллаҳ ибн Язид Хатмийдан: Барў ибн Озиб — у ёлғончи эмас — бизга айтди: У деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ортида намоз ўқир эдик, у зот ‹Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ› деганларида, биздан ҳеч ким Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам пешанасини ерга қўйгунларинча белини эгмас эди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 690-ҳадисАзон китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ› деганларида, биздан ҳеч ким Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам саждага тушмагунча белини эгмас эди, сўнг ундан кейин саждага тушар эдик.

Саҳиҳи Муслим, 1063-ҳадисНамоз китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ‹Самиаллаҳу лиман ҳамидаҳ› деганида, биздан ҳеч ким — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саждага йиқилгунча — орқасини эгмас эди; кейин биз ундан кейин саждага йиқилар эдик.

Саҳиҳул Бухорий, 4233-ҳадисҒазотлар китоби

Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига у Хайбарни фатҳ қилганидан кейин келдик. У бизга (ўлжадан) улуш ажратди, фатҳда ҳозир бўлмаган биздан бошқа ҳеч кимга ажратмади.

Саҳиҳул Бухорий, 1076-ҳадисТилават саждаси

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам сажда (ояти)ни ўқир эдилар, биз у зотнинг олдида (турар) эдик, сўнг у зот сажда қилар, биз ҳам у зот билан сажда қилар эдик, шу даражада зичлашар эдикки, биримиз пешанасига сажда…

Саҳиҳул Бухорий, 1075-ҳадисТилават саждаси

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга сажда (ояти) бўлган сурани ўқир эдилар, сўнг сажда қилар, биз ҳам сажда қилар эдик, ҳатто биримиз пешанасига жой топмас эди.

Сунани Абу Довуд, 4627-ҳадисСуннат китоби

Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида: ‹Абу Бакрга ҳеч кимни тенг қилмаймиз, сўнг Умар, сўнг Усмон›, дер эдик. Сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг (қолган) ашобларини улар орасида фазилатда фарқламай…