Саҳиҳи Муслим — 1063-ҳадис

Намоз китоби · Имомга эргашиб ундан кейин амал қилиш

1063-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Намоз китоби

وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ خَلاَّدٍ الْبَاهِلِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ - حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنِي أَبُو إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنِي الْبَرَاءُ، - وَهُوَ غَيْرُ كَذُوبٍ - قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَالَ ‏ "‏ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ‏"‏ ‏.‏ لَمْ يَحْنِ أَحَدٌ مِنَّا ظَهْرَهُ حَتَّى يَقَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَاجِدًا ثُمَّ نَقَعُ سُجُودًا بَعْدَهُ ‏.‏

Баро — у ёлғончи эмас — айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ‹Самиаллаҳу лиман ҳамидаҳ› деганида, биздан ҳеч ким — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саждага йиқилгунча — орқасини эгмас эди; кейин биз ундан кейин саждага йиқилар эдик.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 690-ҳадисАзон китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ› деганларида, биздан ҳеч ким Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам саждага тушмагунча белини эгмас эди, сўнг ундан кейин саждага тушар эдик.

Саҳиҳул Бухорий, 811-ҳадисАзон китоби

Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ортида намоз ўқир эдик, у зот ‹Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ› деганларида, биздан ҳеч ким Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам пешанасини ерга қўйгунларинча белини эгмас эди.

Саҳиҳи Муслим, 1064-ҳадисНамоз китоби

ки, улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқир эдилар; у руку қилганида, улар (ҳам) руку қилар; рукуъдан бошини кўтариб ‹Самиаллаҳу лиман ҳамидаҳ› деганида — биз уни юзини ерга қўйганини…

Саҳиҳул Бухорий, 7202-ҳадисҲукм чиқариш

Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га самъ (эшитиш) ва тоатга байъат қилганимизда, у бизга: "Қодир бўлганингча (кучинг етганча)" дер эди.

Саҳиҳи Муслим, 2691-ҳадисРўза китоби

Биздан бири Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида ифтор қилар (рўза қарздор бўлар) эди; бас у уни — шаъбон келгунча — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан (бирга бўлиш сабабли) қазо қила олмас…

Саҳиҳул Бухорий, 4233-ҳадисҒазотлар китоби

Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига у Хайбарни фатҳ қилганидан кейин келдик. У бизга (ўлжадан) улуш ажратди, фатҳда ҳозир бўлмаган биздан бошқа ҳеч кимга ажратмади.