Саҳиҳул Бухорий — 372-ҳадис

Намоз китоби · Аёл қанча кийимда намоз ўқийди

372-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Намоз китоби

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الْفَجْرَ، فَيَشْهَدُ مَعَهُ نِسَاءٌ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ مُتَلَفِّعَاتٍ فِي مُرُوطِهِنَّ ثُمَّ يَرْجِعْنَ إِلَى بُيُوتِهِنَّ مَا يَعْرِفُهُنَّ أَحَدٌ‏.‏

Бизга Абул-Ямон ривоят қилди, у деди: бизга Шуайб, аз-Зуҳрийдан хабар берди, у деди: менга Урва хабар бердики, Оиша деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бомдодни ўқирдилар; у киши билан бирга мўмина аёллар — чопонларига ўраниб — ҳозир бўларди, сўнг уйларига қайтардилар — уларни (қоронғуда) ҳеч ким танимасди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 578-ҳадисНамоз вақтлари

Мўмина аёллар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бомдод намозида ридоларига ўраниб иштирок этар, сўнг намозни тугатгач уйларига қайтар эдилар, уларни қоронғуликдан (ғаласдан) ҳеч ким танийма эди.

Сунани Термизий, 153-ҳадисНамоз китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Бомдодни ўқир эдилар, сўнг аёллар (намоздан) қайтар эдилар. Аёллар ўз чодирларига ўраниб ўтар эдилар, қоронғулик туфайли танилмас эдилар. ўралиб,

Саҳиҳи Муслим, 1458-ҳадисМасжидлар китоби

Мўмина аёллардан (баъзилари) фажрни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан — ридоларига ўраниб — қатнашар, кейин уйларига қайтар эдилар; Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг намозни қоронғуликда…

Сунани Абу Довуд, 423-ҳадисНамоз китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Бомдодни ўқирди, аёллар чойшабларига ўралган ҳолда қайтиб кетардилар, қоронғуликдан танилмасдилар.

Сунани Насоий, 546-ҳадисНамоз вақтлари китоби

Аёллар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан субҳ (бомдод) намозини чойшабларига ўралиб ўқишар, сўнг (уйларига) қайтишарди. Қоронғилик туфайли уларни ҳеч ким танимас эди.

Саҳиҳул Бухорий, 867-ҳадисАзон китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам субҳни ўқир эдилар, аёллар ридоларига ўраниб (намоздан) қайтар эдилар, қоронғуликдан (ғаласдан) танилмас эдилар.