حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى فِي خَمِيصَةٍ لَهَا أَعْلاَمٌ، فَنَظَرَ إِلَى أَعْلاَمِهَا نَظْرَةً، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " اذْهَبُوا بِخَمِيصَتِي هَذِهِ إِلَى أَبِي جَهْمٍ وَائْتُونِي بِأَنْبِجَانِيَّةِ أَبِي جَهْمٍ، فَإِنَّهَا أَلْهَتْنِي آنِفًا عَنْ صَلاَتِي ". وَقَالَ هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " كُنْتُ أَنْظُرُ إِلَى عَلَمِهَا وَأَنَا فِي الصَّلاَةِ فَأَخَافُ أَنْ تَفْتِنَنِي ".
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, у деди: бизга Иброҳим ибн Саъд ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Шиҳоб, Урвадан, у Оишадан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) нақшлари (аъломлари) бўлган бир хамисада (йўл-йўл чопонда) намоз ўқидилар ва унинг нақшларига бир қараш қарадилар. (Намоздан) чиққанларида: «Мана шу хамисамни Абу Жаҳмга олиб боринглар ва менга Абу Жаҳмнинг анбижонийя (нақшсиз)сини келтиринглар; чунки у ҳозиргина намозимда мени чалғитди,» дедилар. Ҳишом ибн Урва отасидан, у Оишадан (ривоят қилиб): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен намозда эканимда унинг нақшига қараётган эдим, шу сабабли у мени фитнага солишидан (чалғитишидан) қўрқдим,» дедилар (деди).