حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ جَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الرُّمَاةِ يَوْمَ أُحُدٍ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جُبَيْرٍ، فَأَصَابُوا مِنَّا سَبْعِينَ، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ أَصَابُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ يَوْمَ بَدْرٍ أَرْبَعِينَ وَمِائَةً سَبْعِينَ أَسِيرًا وَسَبْعِينَ قَتِيلاً. قَالَ أَبُو سُفْيَانَ يَوْمٌ بِيَوْمِ بَدْرٍ، وَالْحَرْبُ سِجَالٌ.
Амр ибн Холид менга айтди, Зуҳайр бизга айтди, Абу Исъҳоқ бизга айтди, у деди: Баро ибн Озиб розияллаҳу анҳумони шундай деганини эшитдим: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Уҳуд куни ўқчиларга (бошлиқ қилиб) Абдуллаҳ ибн Жубайрни қўйди. (Мушриклар) биздан етмиш (кишини) ўлдирди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ва саҳобалари Бадр куни мушриклардан бир юз қирқ (киши): етмиш асир ва етмиш ўлганга (мусибат етказган) эди. Абу Суфён: «Бир кун — Бадр куни эвазига; уруш алмашиб туради (гоҳ енгасан, гоҳ енгиласан)», деди.