حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ هَاشِمٍ السَّعْدِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يَقُولُ سَمِعْتُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ، يَقُولُ نَثَلَ لِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم كِنَانَتَهُ يَوْمَ أُحُدٍ فَقَالَ " ارْمِ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي ".
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад менга айтди, Марвон ибн Муовия бизга айтди, Ҳошим ибн Ҳошим Саъдий бизга айтди, у деди: Саъид ибнул-Мусайябни шундай деганини эшитдим: Саъд ибн Абу Ваққосни шундай деганини эшитдим: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Уҳуд куни мен учун ўз ўқ жабдуғи (кинона)ни тўкди (чиқарди) ва: «От, отам ва онам сенга фидо бўлсин», деди.