حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ، يَقُولُ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ صُرَدٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ حِينَ أَجْلَى الأَحْزَابُ عَنْهُ " الآنَ نَغْزُوهُمْ وَلاَ يَغْزُونَنَا، نَحْنُ نَسِيرُ إِلَيْهِمْ ".
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад менга айтди, Яҳё ибн Одам бизга айтди, Исроил бизга айтди, Абу Исъҳоқни шундай деганини эшитдим: Сулаймон ибн Сурддни шундай деганини эшитдим: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни — Аҳзоб ундан чекинген пайтда — шундай деганини эшитдим: «Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Аҳзоб (Хандақ) куни: «Энди биз уларга ғазот қиламиз, улар бизга ғазот қилмайди; биз уларга томон юрамиз», деди.»