حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ النُّعْمَانِ ـ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ الشَّجَرَةِ ـ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ أُتُوا بِسَوِيقٍ فَلاَكُوهُ. تَابَعَهُ مُعَاذٌ عَنْ شُعْبَةَ.
Муҳаммад ибн Башшор менга айтди, Ибн Абу Адий бизга айтди, у Шуъбадан, у Яҳё ибн Саиддан, у Бушайр ибн Ясордан, у Сувайд ибн ан-Нуъмондан — у Дарахт аҳлидан эди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ва саҳобаларига савиқ (қовурилган дон уни) келтирилган эди, улар уни чайнадилар. Унга Муоз Шуъбадан ривоят қилиб мутобаъат қилди.