حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ بَيْنَمَا النَّاسُ فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ بِقُبَاءٍ إِذْ جَاءَهُمْ آتٍ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ أُنْزِلَ عَلَيْهِ اللَّيْلَةَ، وَقَدْ أُمِرَ أَنْ يَسْتَقْبِلَ الْكَعْبَةَ، فَاسْتَقْبِلُوهَا. وَكَانَتْ وُجُوهُهُمْ إِلَى الشَّأْمِ فَاسْتَدَارُوا إِلَى الْقِبْلَةِ.
Қутайба ибн Саид бизға айтди, у Моликдан, у Абдуллаҳ ибн Динордан, у Ибн Умардан: У айтди: Одамлар Қубода бомдод намозида (турганида), бир келувчи уларнинг олдиға келиб деди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга бу кеча (Қуръан) нозил қилди, унга Каъбага юзланиш буюрилди, бас, унга юзланинглар.» Уларнинг юзи Шомга томон эди, улар қиблага бурилдилар.