أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ بَيْنَمَا النَّاسُ بِقُبَاءٍ فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ جَاءَهُمْ آتٍ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ أُنْزِلَ عَلَيْهِ اللَّيْلَةَ وَقَدْ أُمِرَ أَنْ يَسْتَقْبِلَ الْكَعْبَةَ فَاسْتَقْبِلُوهَا . وَكَانَتْ وُجُوهُهُمْ إِلَى الشَّامِ فَاسْتَدَارُوا إِلَى الْكَعْبَةِ .
Бизга Қутайба, Моликдан, у Абдуллаҳ ибн Динордан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан хабар бериб, у деди: Одамлар Қубода Бомдод намозида (экан)лар, уларнинг олдига бир келувчи келиб: «Албатта, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бу кеча (ваҳий) нозил қилинди ва у зотга Каъбага юзланиш амр этилди, бас, унга юзланинглар,» деди. Уларнинг юзлари Шом томонида эди, шунда улар Каъба томонга айланиб (бурилишдилар).