حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّه ِ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ فِينَا نَزَلَتْ {إِذْ هَمَّتْ طَائِفَتَانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلاَ وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا} قَالَ نَحْنُ الطَّائِفَتَانِ بَنُو حَارِثَةَ وَبَنُو سَلِمَةَ، وَمَا نُحِبُّ ـ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً وَمَا يَسُرُّنِي ـ أَنَّهَا لَمْ تُنْزَلْ لِقَوْلِ اللَّهِ {وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا}
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Суфён бизга айтди, Амр айтди: Мен Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумони айтаётганини эшитдим: Биз ҳақимизда нозил бўлди: «Ўшанда сизлардан икки тоифа қўрқиб (сустлик қилишга) қасд қилганида, ҳолбуки Аллаҳ иккаласининг дўсти эди.» У деди: «Биз ўша икки тоифамиз: Бану Ҳориса ва Бану Салима. Биз — Суфён бир марта «мени хурсанд қилмайди» деди — бу (оят) нозил қилинмаганини хоҳламаймиз, Аллаҳнинг «Аллаҳ иккаласининг дўсти» деган сўзи учун.»