حَدَّثَنَا حِبَّانُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي سَالِمٌ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ فِي الرَّكْعَةِ الآخِرَةِ مِنَ الْفَجْرِ يَقُولُ " اللَّهُمَّ الْعَنْ فُلاَنًا وَفُلاَنًا وَفُلاَنًا ". بَعْدَ مَا يَقُولُ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ ". فَأَنْزَلَ اللَّهُ {لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ} إِلَى قَوْلِهِ {فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ}. رَوَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ رَاشِدٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ.
Ҳиббон ибн Мусо бизга айтди, Абдуллаҳ бизга хабар берди, Маъмар бизга хабар берди, у Зуҳрийдан, деди: Менга Солим отасидан айтди, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни бомдоднинг охирги ракъатида рукуъдан бошини кўтарганида дерди деб эшитди: «Аллаҳумма, фалончини, фалончини ва фалончини лаънат қил» — «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ, Роббана ва лакал-ҳамд» деганидан кейин. Шунда Аллаҳ: «Бу ишда сенга ҳеч нарса йўқ» — «албатта улар золимлардир» сўзигача (оятини) нозил қилди. Буни Ишоқ ибн Рошид Зуҳрийдан ривоят қилди.