أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - وَهُوَ ابْنُ ثَوْرٍ - قَالَ مَعْمَرٌ وَأَخْبَرَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَعْطَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رِجَالاً وَلَمْ يُعْطِ رَجُلاً مِنْهُمْ شَيْئًا قَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْطَيْتَ فُلاَنًا وَفُلاَنًا وَلَمْ تُعْطِ فُلاَنًا شَيْئًا وَهُوَ مُؤْمِنٌ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَوْ مُسْلِمٌ " . حَتَّى أَعَادَهَا سَعْدٌ ثَلاَثًا وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَوْ مُسْلِمٌ " . ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لأُعْطِي رِجَالاً وَأَدَعُ مَنْ هُوَ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْهُمْ لاَ أُعْطِيهِ شَيْئًا مَخَافَةَ أَنْ يُكَبُّوا فِي النَّارِ عَلَى وُجُوهِهِمْ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад — у Ибн Савр — ривоят қилди, у деди: Маъмар айтди: менга Зуҳрий, Омир ибн Саъд ибн Абу Ваққосдан, у отасидан хабар берди, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир неча кишиларга (ўлжа) бердилар, аммо улардан бир кишига ҳеч нарса бермадилар. Саъд: «Эй Расулуллаҳ, фалончига ва фалончига бердингиз, аммо фалончига ҳеч нарса бермадингиз, ҳолбуки у мўминдир,» деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ёки мусулмондир,» дедилар. Саъд буни уч марта қайтарди, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эса: «Ёки мусулмондир,» деявердилар. Сўнг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта мен баъзи кишиларга бераман, лекин мен учун улардан кўра севимлироқ бўлганини, дўзахга юзтубан ташланишидан қўрқиб, унга ҳеч нарса бермай қўйиб қўяман,» дедилар.