حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُسَوِّي صُفُوفَنَا فَخَرَجَ يَوْمًا فَرَأَى رَجُلاً خَارِجًا صَدْرُهُ عَنِ الْقَوْمِ فَقَالَ " لَتُسَوُّنَّ صُفُوفَكُمْ أَوْ لَيُخَالِفَنَّ اللَّهُ بَيْنَ وُجُوهِكُمْ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ وَالْبَرَاءِ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَأَنَسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَعَائِشَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " مِنْ تَمَامِ الصَّلاَةِ إِقَامَةُ الصَّفِّ " . وَرُوِيَ عَنْ عُمَرَ أَنَّهُ كَانَ يُوَكِّلُ رِجَالاً بِإِقَامَةِ الصُّفُوفِ فَلاَ يُكَبِّرُ حَتَّى يُخْبَرَ أَنَّ الصُّفُوفَ قَدِ اسْتَوَتْ . وَرُوِيَ عَنْ عَلِيٍّ وَعُثْمَانَ أَنَّهُمَا كَانَا يَتَعَاهَدَانِ ذَلِكَ وَيَقُولاَنِ اسْتَوُوا . وَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ تَقَدَّمْ يَا فُلاَنُ تَأَخَّرْ يَا فُلاَنُ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Абу Авона, Симок ибн Ҳарбдан, у ан-Нуъмон ибн Башир (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сафларимизни тўғрилар эдилар. Бир куни чиқдилар-да, қавмдан кўкраги (олдинга) чиқиб турган бир кишини кўриб: «Албатта сафларингизни тўғрилайсиз, ёки Аллаҳ юзларингиз орасига ихтилоф солади,» дедилар. (Абу Исо) деди: бу бобда Жобир ибн Самура, ал-Баро, Жобир ибн Абдуллаҳ, Анас, Абу Ҳурайра ва Оиша (розияллаҳу анҳум)дан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: ан-Нуъмон ибн Баширнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилинишича, у: «Сафни тўғрилаш намознинг тўлиқлигидандир,» деган эдилар. Умардан ривоят қилинишича, у кишиларни сафларни тўғрилашга вакил қилар ва сафлар тўғрилангани хабар қилинмагунча такбир айтмас эди. Али ва Усмондан ривоят қилинишича, улар бунга риоя қилиб, «Тўғриланинглар,» дер эдилар. Али: «Олдинга ўт, эй фалон; ортга чиқил, эй фалон,» дер эди.