وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ كُنْتُ أَضْرِبُ غُلاَمًا لِي فَسَمِعْتُ مِنْ خَلْفِي صَوْتًا " اعْلَمْ أَبَا مَسْعُودٍ لَلَّهُ أَقْدَرُ عَلَيْكَ مِنْكَ عَلَيْهِ " . فَالْتَفَتُّ فَإِذَا هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هُوَ حُرٌّ لِوَجْهِ اللَّهِ . فَقَالَ " أَمَا لَوْ لَمْ تَفْعَلْ لَلَفَحَتْكَ النَّارُ أَوْ لَمَسَّتْكَ النَّارُ " .
Бизга Абу Курайб Муҳаммад ибн ал-Ало ривоят қилди, бизга Абу Муовия ривоят қилди, бизга ал-Аъмаш Иброҳим ат-Таймийдан, у отасидан, у Абу Масъуд ал-Ансорийдан ривоят қилди. У: Мен ўзимнинг бир ғуломимни урардим. Шунда ортимдан бир овоз эшитдим: «Билиб қўй, эй Абу Масъуд, албатта Аллаҳ сенга унинг устидан сен қодир бўлганингдан кўпроқ қодирдир». Мен ўгирилиб қарасам, мана у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эканлар. Мен: «Ё Расулуллаҳ, у Аллаҳ юзи учун озоддир» дедим. Шунда у: «Агар шундай қилмаганингда, дўзах сени куйдирган ёки ўтга тегиб сени ўртаган бўларди» дедилар.