حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ كُنْتُ أَضْرِبُ غُلاَمًا لِي فَسَمِعْتُ مِنْ خَلْفِي صَوْتًا " اعْلَمْ أَبَا مَسْعُودٍ " . قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى مَرَّتَيْنِ " لَلَّهُ أَقْدَرُ عَلَيْكَ مِنْكَ عَلَيْهِ " . فَالْتَفَتُّ فَإِذَا هُوَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هُوَ حُرٌّ لِوَجْهِ اللَّهِ . قَالَ " أَمَا إِنَّكَ لَوْ لَمْ تَفْعَلْ لَلَفَعَتْكَ النَّارُ أَوْ " لَمَسَّتْكَ النَّارُ " .
Бизга Муҳаммад ибнул Ало ривоят қилди. У айтди: бизга Абу Муовия ривоят қилди (ҳ), ва бизга Ибнул Мусанно ривоят қилди. У айтди: бизга Абу Муовия ривоят қилди, у Аъмашдан, у Иброҳим ат-Таймийдан, у отасидан, у Абу Масъуд ал-Ансорийдан ривоят қилди. У айтди: Мен ўзимнинг бир хизматкоримни ураётган эдим, ортимдан: «Билиб қўй, эй Абу Масъуд» — Ибнул Мусанно: икки марта, деди — «Аллаҳ сенга сендан унга (қила олганингдан) кўра қодирроқдир», деган овозни эшитдим. Мен ўгирилсам, у Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам эканлар. Мен: «Ё Расулуллаҳ, у Аллаҳ юзи учун озоддир», дедим. У: «Билки, агар буни қилмаганингда, дўзах сени қоплаб олар эди ёки сени дўзах ўртар эди», дедилар.