حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، - يَعْنِي ابْنَ زِيَادٍ - حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ أَبُو مَسْعُودٍ الْبَدْرِيُّ كُنْتُ أَضْرِبُ غُلاَمًا لِي بِالسَّوْطِ فَسَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ خَلْفِي " اعْلَمْ أَبَا مَسْعُودٍ " . فَلَمْ أَفْهَمِ الصَّوْتَ مِنَ الْغَضَبِ - قَالَ - فَلَمَّا دَنَا مِنِّي إِذَا هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هُوَ يَقُولُ " اعْلَمْ أَبَا مَسْعُودٍ اعْلَمْ أَبَا مَسْعُودٍ " . قَالَ فَأَلْقَيْتُ السَّوْطَ مِنْ يَدِي فَقَالَ " اعْلَمْ أَبَا مَسْعُودٍ أَنَّ اللَّهَ أَقْدَرُ عَلَيْكَ مِنْكَ عَلَى هَذَا الْغُلاَمِ " . قَالَ فَقُلْتُ لاَ أَضْرِبُ مَمْلُوكًا بَعْدَهُ أَبَدًا .
Бизга Абу Комил ал-Жаҳдарий ривоят қилди, бизга Абдулвоҳид — яъни ибн Зиёд — ривоят қилди, бизга ал-Аъмаш Иброҳим ат-Таймийдан, у отасидан ривоят қилди. У: Абу Масъуд ал-Бадрий деди: Мен ўзимнинг бир ғуломимни қамчи билан урардим. Шунда ортимдан бир овоз эшитдим: «Билиб қўй, эй Абу Масъуд». Ғазабдан овозни англамадим. У менга яқинлашганида, мана у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам экан, мана у: «Билиб қўй, эй Абу Масъуд, билиб қўй, эй Абу Масъуд» деяётган эканлар. Мен қамчини қўлимдан ташладим. Шунда у: «Билиб қўй, эй Абу Масъуд, албатта Аллаҳ сенга ушбу ғулом устидан сен қодир бўлганингдан кўпроқ қодирдир» дедилар. Мен: «Бундан кейин ҳеч қачон қул урмайман» дедим.