حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ مَا كُنَّا نَرَى بِالْمُزَارَعَةِ بَأْسًا حَتَّى سَمِعْتُ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ يَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْهَا . فَذَكَرْتُهُ لِطَاوُسٍ فَقَالَ قَالَ لِي ابْنُ عَبَّاسٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَنْهَ عَنْهَا وَلَكِنْ قَالَ " لأَنْ يَمْنَحَ أَحَدُكُمْ أَرْضَهُ خَيْرٌ مِنْ أَنْ يَأْخُذَ عَلَيْهَا خَرَاجًا مَعْلُومًا " .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён Амр ибн Динордан хабар берди, айтди: ибн Умарнинг шундай деяётганини эшитдим: Биз музораани (экин улушига ерни ижарага беришни) ёмон кўрмас эдик, токи Рофиъ ибн Хадижнинг: «Албатта Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан қайтардилар», деяётганини эшитдим. Буни Товусга зикр қилдим, у деди: Менга ибн Аббос айтди: «Албатта Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан қайтармадилар, балки: ‹Сизлардан бировингиз ерини (биродарига бепул) берса, ундан маълум бир ҳақ (ижара) олишидан кўра яхшироқдир›, дедилар».