أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ امْرَأَةً، نَذَرَتْ أَنْ تَحُجَّ، فَمَاتَتْ فَأَتَى أَخُوهَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ عَلَى أُخْتِكَ دَيْنٌ أَكُنْتَ قَاضِيَهُ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَاقْضُوا اللَّهَ فَهُوَ أَحَقُّ بِالْوَفَاءِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ривоят қилиб, деди: бизга Шуъба Абу Бишрдан ривоят қилиб, деди: мен Саид ибн Жубайрнинг Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан ривоят қилаётганини эшитдим: бир аёл ҳажж қилишни назр қилган эди, сўнг вафот этди. Унинг акаси Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келиб, бу ҳақда сўради. У: «Айтгинчи, агар опангнинг устида қарз бўлганида, сен уни адо этармидинг?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. У: «Бас, Аллаҳнинг (ҳаққини) адо этинг, У адо этилишга ҳақлироқдир,» дедилар.