حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ ثَوْرٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا رَفَعَ مَائِدَتَهُ قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ، غَيْرَ مَكْفِيٍّ، وَلاَ مُوَدَّعٍ وَلاَ مُسْتَغْنًى عَنْهُ، رَبَّنَا ".
Абу Нуъайм, Суфёндан, у Саврдан, у Холид ибн Маъдондан, у Абу Умомадан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дастурхонини (таомдан кейин) кўтарганларида: «Алҳамду лиллаҳи касийран таййибан муборакан фиҳ, ғайра макфиййин ва лаа муваддаъин ва лаа мустағнан анҳу, Роббана (Аллаҳга кўп, пок, баракали ҳамд бўлсин; (У)га муҳтож бўлинмайди, тарк этилмайди ва ундан бепарво бўлиб бўлмайди, эй Роббимиз)» дердилар.