4293-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ғазотлар китоби
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ " سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ، رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ".
Муҳаммад ибн Башшор менга айтди, Ғундар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, у Мансурдан, у Абуз-Зуҳодан, у Масруқдан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам рукуъ ва саждасида дерди: «Субҳанака Аллаҳумма, Роббана ва биҳамдик. Аллаҳумма-ғфир лий. (Сен поксан, эй Аллаҳим, Роббимиз, Сенга ҳамд билан. Аллаҳим, мени мағфират қил.)»