حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، مَا أَخْبَرَنَا أَحَدٌ، أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الضُّحَى غَيْرَ أُمِّ هَانِئٍ، فَإِنَّهَا ذَكَرَتْ أَنَّهُ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ اغْتَسَلَ فِي بَيْتِهَا ثُمَّ صَلَّى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ، قَالَتْ لَمْ أَرَهُ صَلَّى صَلاَةً أَخَفَّ مِنْهَا غَيْرَ أَنَّهُ يُتِمُّ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ.
Абул-Валид бизга айтди, Шуъба бизга айтди, у Амрдан, у Ибн Абу Лайлоодан: Бизга Умму Ҳониъдан бошқа ҳеч ким Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни зуҳо (чошт) намозини ўқиганини кўрганини айтмади. У (Умму Ҳониъ) айтдики, Макка фатҳи куни у (Набий) унинг уйида ғусл қилди, кейин саккиз ракъат намоз ўқиди. У айтди: Мен унинг бундан енгилроқ намоз ўқиганини кўрмадим, фақат у рукуъ ва саждани тўлиқ бажарарди.