وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ وَصَفَ تَطَوُّعَ صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَكَانَ لاَ يُصَلِّي بَعْدَ الْجُمُعَةِ حَتَّى يَنْصَرِفَ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فِي بَيْتِهِ . قَالَ يَحْيَى أَظُنُّنِي قَرَأْتُ فَيُصَلِّي أَوْ أَلْبَتَّةَ .
Абдуллаҳ ибн Умар (ривоят қилди)ки: У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг нафл намозини таърифлади ва: «У жумадан кейин намоз ўқимас эди, то (уйига) қайтиб, уйида икки ракат ўқигунга қадар» деди. Яҳё: «Ўйламанки, мен ‹фа-юсалли› ёки ‹албатта› (деб) ўқиди м» деди.