حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا فَرَغَ مِنْ طَعَامِهِ ـ وَقَالَ مَرَّةً إِذَا رَفَعَ مَائِدَتَهُ ـ قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَفَانَا وَأَرْوَانَا، غَيْرَ مَكْفِيٍّ، وَلاَ مَكْفُورٍ ـ وَقَالَ مَرَّةً الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّنَا، غَيْرَ مَكْفِيٍّ، وَلاَ مُوَدَّعٍ ـ وَلاَ مُسْتَغْنًى، رَبَّنَا ".
Абу Осим, Савр ибн Язиддан, у Холид ибн Маъдондан, у Абу Умомадан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам таомидан фароғат топганларида — бир марта: дастурхонини кўтарганларида, деди — «Алҳамду лиллаҳиллазий кафаана ва арваана, ғайра макфиййин ва лаа макфуур (Бизга кифоя қилган ва бизни қондирган Аллаҳга ҳамд бўлсин; (У)га муҳтож бўлинмайди ва (неъмати) инкор қилинмайди)» дердилар — бир марта: «Алҳамду лиллаҳи Роббана, ғайра макфиййин ва лаа муваддаъин ва лаа мустағнан, Роббана» деди.