حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَطْعَمَنَا وَسَقَانَا وَكَفَانَا وَآوَانَا فَكَمْ مِمَّنْ لاَ كَافِيَ لَهُ وَلاَ مُئْوِيَ " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Салама Собитдан, у Анасдан хабар берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тўшакларига борганларида: «Алҳамдулиллаҳиллазий атъаманаа ва сақоонаа ва кафаанаа ва ааваанаа, факам мимман лаа каафия лаҳу ва лаа муъвия (Бизни таомлантирган, суғорган, кифоя қилган ва бошпана берган Аллаҳга ҳамд бўлсин. Қанча кишилар борки, уларга кифоя қилувчи ҳам, бошпана берувчи ҳам йўқ)» деяр эдилар.