حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنْ مَعْبَدِ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ سَوَاءٍ، عَنْ حَفْصَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْقُدَ وَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى تَحْتَ خَدِّهِ ثُمَّ يَقُولُ " اللَّهُمَّ قِنِي عَذَابَكَ يَوْمَ تَبْعَثُ عِبَادَكَ " . ثَلاَثَ مِرَارٍ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Абон ривоят қилди, бизга Осим Маъбад ибн Холиддан, у Савўдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжалари Ҳафсадан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ухламоқчи бўлганларида ўнг қўлларини юзлари остига қўйиб, сўнг: «Аллаҳумма қиний азоабака явма табъасу ибодака (Эй Аллаҳ, бандаларингни қайтадан тирилтирадиган кунингда мени азобингдан сақлагин)» деб уч марта айтар эдилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ مَنْصُورًا، يُحَدِّثُ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَتَيْتَ مَضْجَعَكَ فَتَوَضَّأْ وُضُوءَكَ لِلصَّلاَةِ ثُمَّ اضْطَجِعْ عَلَى شِقِّكَ الأَيْمَنِ وَقُلِ اللَّهُمَّ أَسْلَمْتُ وَجْهِي إِلَيْكَ وَفَوَّضْتُ أَمْرِي إِلَيْكَ وَأَلْجَأْتُ ظَهْرِي إِلَيْكَ رَهْبَةً وَرَغْبَةً إِلَيْكَ لاَ مَلْجَأَ وَلاَ مَنْجَى مِنْكَ إِلاَّ إِلَيْكَ آمَنْتُ بِكِتَابِكَ الَّذِي أَنْزَلْتَ وَبِنَبِيِّكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ " . قَالَ " فَإِنْ مِتَّ مِتَّ عَلَى الْفِطْرَةِ وَاجْعَلْهُنَّ آخِرَ مَا تَقُولُ " . قَالَ الْبَرَاءُ فَقُلْتُ أَسْتَذْكِرُهُنَّ فَقُلْتُ وَبِرَسُولِكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ . قَالَ " لاَ وَبِنَبِيِّكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга ал-Муътамир ривоят қилди, деди: Мен Мансурдан эшитдим, у Саъд ибн Убайдадан ривоят қилди, у деди: Менга ал-Баро ибн Озиб ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга дедилар: «Ётоғингга борганингда намозга таҳорат қилганингдек таҳорат қил, сўнг ўнг ёнинг билан ёт ва айт: Аллаҳумма асламту важҳий илайка ва фаввазту амрий илайка ва алжату зоҳрий илайка раҳбатан ва рағбатан илайка, лаа малжаа ва лаа манжаа минка иллаа илайка, ааманту бикитобикаллазий анзалта ва бинабиййикаллазий арсалта (Эй Аллаҳ, юзимни Сенга таслим қилдим, ишимни Сенга топширдим, орқамни Сенга суядим, Сендан қўрқиб ва Сенга умид қилиб. Сендан қочиб қутуладиган, нажот топадиган жой фақат Сенгадир. Сен нозил қилган китобингга ва Сен юборган пайғамбарингга иймон келтирдим).» Сўнг дедилар: «Агар шу ҳолда ўлсанг, фитрат (соф иймон) устида ўласан. Ва буни айтадиган энг охирги сўзинг қилгин.» Баро деди: Мен уларни ёдлайман деб дедим: Ва бирасууликаллазий арсалта (Сен юборган расулингга). У дедилар: «Йўқ, бинабиййикаллазий арсалта (Сен юборган пайғамбарингга деб айт).»
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ فِطْرِ بْنِ خَلِيفَةَ، قَالَ سَمِعْتُ سَعْدَ بْنَ عُبَيْدَةَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَوَيْتَ إِلَى فِرَاشِكَ وَأَنْتَ طَاهِرٌ فَتَوَسَّدْ يَمِينَكَ " . ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَهُ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё Фитр ибн Халифадан ривоят қилди, у деди: Мен Саъд ибн Убайдадан эшитдим, у деди: Мен ал-Баро ибн Озибдан эшитдим, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга дедилар: «Пок ҳолатда тўшагингга борганингда ўнг томонингни ёстиқ қилиб ёт.» Сўнг шунга ўхшашини зикр қилди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ الْغَزَّالُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، وَمَنْصُورٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا قَالَ سُفْيَانُ قَالَ أَحَدُهُمَا " إِذَا أَتَيْتَ فِرَاشَكَ طَاهِرًا " . وَقَالَ الآخَرُ " تَوَضَّأْ وُضُوءَكَ لِلصَّلاَةِ " . وَسَاقَ مَعْنَى مُعْتَمِرٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулмалик ал-Ғаззол ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Юсуф ривоят қилди, бизга Суфён аъ-Аъмаш ва Мансурдан, улар Саъд ибн Убайдадан, у ал-Баро ибн Озибдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шуни ривоят қилди. Суфён деди: Улардан бири: «Пок ҳолатда тўшагингга борганингда» деди, бошқаси эса: «Намозга таҳорат қилганингдек таҳорат қил» деди. Ва ал-Муътамирнинг маъносини келтирди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ رِبْعِيٍّ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا نَامَ قَالَ " اللَّهُمَّ بِاسْمِكَ أَحْيَا وَأَمُوتُ " . وَإِذَا اسْتَيْقَظَ قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتَنَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Вакиъ Суфёндан, у Абдулмалик ибн Умайдан, у Рибъийдан, у Ҳузайфадан ривоят қилди, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ухлаганларида: «Аллаҳумма бисмика аҳяа ва амууту (Эй Аллаҳ, Сенинг исминг билан тириламан ва ўламан)» деяр эдилар. Уйғонганларида эса: «Алҳамдулиллаҳиллазий аҳяанаа баъда маа амаатанаа ва илайҳин нушуур (Бизни ўлдирганидан кейин тирилтирган Аллаҳга ҳамд бўлсин, қайтиш ҳам Унга)» деяр эдилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَوَى أَحَدُكُمْ إِلَى فِرَاشِهِ فَلْيَنْفُضْ فِرَاشَهُ بِدَاخِلَةِ إِزَارِهِ فَإِنَّهُ لاَ يَدْرِي مَا خَلَفَهُ عَلَيْهِ ثُمَّ لْيَضْطَجِعْ عَلَى شِقِّهِ الأَيْمَنِ ثُمَّ لْيَقُلْ بِاسْمِكَ رَبِّي وَضَعْتُ جَنْبِي وَبِكَ أَرْفَعُهُ إِنْ أَمْسَكْتَ نَفْسِي فَارْحَمْهَا وَإِنْ أَرْسَلْتَهَا فَاحْفَظْهَا بِمَا تَحْفَظُ بِهِ عِبَادَكَ الصَّالِحِينَ " .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ибн Умар Саъийд ибн Абу Саъийд ал-Мақбурийдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Сизлардан бирингиз тўшагига борса, тўшагини изорининг ички томони билан қоқиб тозаласин, чунки у ўрнида нима қолганини билмайди. Сўнг ўнг ёни билан ётсин, сўнгра айтсин: Бисмика роббий вадаъту жанбий ва бика арфаъуҳу, ин амсакта нафсий фарҳамҳаа, ва ин арсалтаҳаа фаҳфазҳаа бимаа таҳфазу биҳи ибодакас-соолиҳийн (Эй Роббим, исминг билан ёнимни қўйдим ва сенинг (ёрдаминг) билан уни кўтараман. Агар жонимни ушлаб қолсанг, унга раҳм қил, агар уни қўйиб юборсанг, солиҳ бандаларингни асраган нарсанг билан уни асрагин).»
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، ح وَحَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، عَنْ خَالِدٍ، نَحْوَهُ عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ " اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ وَرَبَّ الأَرْضِ وَرَبَّ كُلِّ شَىْءٍ فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى مُنَزِّلَ التَّوْرَاةِ وَالإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ ذِي شَرٍّ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ أَنْتَ الأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَىْءٌ وَأَنْتَ الآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَىْءٌ وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَىْءٌ وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَىْءٌ " . زَادَ وَهْبٌ فِي حَدِيثِهِ " اقْضِ عَنِّي الدَّيْنَ وَأَغْنِنِي مِنَ الْفَقْرِ " .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Вуҳайб ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Ваҳб ибн Бақийя Холиддан, шунга ўхшаш, у Суҳайлдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: У тўшакларига борганларида: «Аллаҳумма роббас-самааваати ва роббал-арзи ва робба кулли шайъин, фаалиқал-ҳабби ван-наваа, муназзилат-тавраати вал-инжийли вал-қуръаан, аъуузу бика мин шарри кулли зий шаррин анта аахизун бинаасиятиҳи, антал-аввалу фалайса қаблака шайъун ва антал-аахиру фалайса баъдака шайъун ва антаз-зоҳиру фалайса фавқака шайъун ва антал-баатину фалайса дуунака шайъун (Эй Аллаҳ, осмонларнинг Робби, ернинг Робби ва ҳар бир нарсанинг Робби, донни ва данакни ёргувчи, Таврот, Инжил ва Қуръанни нозил қилгувчи! Ҳар бир ёмонлик эгасининг ёмонлигидан Сенга сиғинаман, уларнинг пешонасини Сен ушлаб турибсан. Сен Аввалсан, Сендан олдин ҳеч нарса йўқ; Сен Охирсан, Сендан кейин ҳеч нарса йўқ; Сен Зоҳирсан, Сендан устун ҳеч нарса йўқ; Сен Ботинсан, Сендан яқинроқ ҳеч нарса йўқ)» деяр эдилар. Ваҳб ўз ҳадисида зиёда қилди: «Иқзи аннид-дайна ва ағниний минал-фақр (Мендан қарзни адо эт ва мени фақирликдан бой қил).»
حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا الأَحْوَصُ، - يَعْنِي ابْنَ جَوَّابٍ - حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ رُزَيْقٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْحَارِثِ، وَأَبِي، مَيْسَرَةَ عَنْ عَلِيٍّ، رَحِمَهُ اللَّهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ عِنْدَ مَضْجَعِهِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ وَكَلِمَاتِكَ التَّامَّةِ مِنْ شَرِّ مَا أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ اللَّهُمَّ أَنْتَ تَكْشِفُ الْمَغْرَمَ وَالْمَأْثَمَ اللَّهُمَّ لاَ يُهْزَمُ جُنْدُكَ وَلاَ يُخْلَفُ وَعْدُكَ وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ سُبْحَانَكَ وَبِحَمْدِكَ " .
Бизга ал-Аббос ибн Абдулазим ал-Анбарий ривоят қилди, бизга ал-Аҳвас — яъни ибн Жаввоб — ривоят қилди, бизга Аммор ибн Рузайқ Абу Ишоқдан, у ал-Ҳорисдан ва Абу Майсарадан, улар Алийдан — раҳимаҳуллаҳ — у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: У ётоғида: «Аллаҳумма инний аъуузу биважҳикал-карийми ва калимаатикат-тааммати мин шарри маа анта аахизун бинаасиятиҳи. Аллаҳумма анта такшифул-мағрома вал-маъсама. Аллаҳумма лаа юҳзаму жундука ва лаа юхлафу ваъдука ва лаа янфаъу зал-жадди минкал-жадду, субҳаанака ва биҳамдика (Эй Аллаҳ, мен Сенинг карами юзингга ва тўлиқ калималарингга, пешонасини Сен ушлаб турган ҳар бир нарсанинг ёмонлигидан сиғинаман. Эй Аллаҳ, Сен қарз ва гуноҳни кетказувчисан. Эй Аллаҳ, Сенинг қўшининг мағлуб бўлмайди, ваъданг хилоф қилинмайди ва бойлик эгасини бойлиги Сендан (қутқариб) фойда бермайди. Сен поксан ва Сенга ҳамд)» деяр эдилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَطْعَمَنَا وَسَقَانَا وَكَفَانَا وَآوَانَا فَكَمْ مِمَّنْ لاَ كَافِيَ لَهُ وَلاَ مُئْوِيَ " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Салама Собитдан, у Анасдан хабар берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тўшакларига борганларида: «Алҳамдулиллаҳиллазий атъаманаа ва сақоонаа ва кафаанаа ва ааваанаа, факам мимман лаа каафия лаҳу ва лаа муъвия (Бизни таомлантирган, суғорган, кифоя қилган ва бошпана берган Аллаҳга ҳамд бўлсин. Қанча кишилар борки, уларга кифоя қилувчи ҳам, бошпана берувчи ҳам йўқ)» деяр эдилар.
حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُسَافِرٍ التِّنِّيسِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، عَنْ ثَوْرٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنْ أَبِي الأَزْهَرِ الأَنْمَارِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ مِنَ اللَّيْلِ قَالَ " بِسْمِ اللَّهِ وَضَعْتُ جَنْبِي اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي وَأَخْسِئْ شَيْطَانِي وَفُكَّ رِهَانِي وَاجْعَلْنِي فِي النَّدِيِّ الأَعْلَى " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ أَبُو هَمَّامٍ الأَهْوَازِيُّ عَنْ ثَوْرٍ قَالَ أَبُو زُهَيْرٍ الأَنْمَارِيُّ .
Бизга Жаъфар ибн Мусофир ат-Тиннийсий ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Ҳассон ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Ҳамза Саврдан, у Холид ибн Маъдондан, у Абул-Азҳар ал-Анморийдан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кечаси ётоғига борганларида: «Бисмиллаҳи вадаъту жанбий. Аллаҳуммағфир лий занбий ва ахсиъ шайтооний ва фукка риҳоаний важъалний фин-надиййил-аълаа (Бисмиллаҳ, ёнимни қўйдим. Эй Аллаҳ, гуноҳимни мағфират қил, шайтонимни қувғин қил, гаровимни еч ва мени энг олий жамоатга (аҳли аъло билан) қўшгин)» деяр эдилар. Абу Довуд деди: Буни Абу Ҳаммом ал-Аҳвозий Саврдан ривоят қилиб: Абу Зуҳайр ал-Анморий деди.
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ فَرْوَةَ بْنِ نَوْفَلٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِنَوْفَلٍ " اقْرَأْ { قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ } ثُمَّ نَمْ عَلَى خَاتِمَتِهَا فَإِنَّهَا بَرَاءَةٌ مِنَ الشِّرْكِ " .
Бизга ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Абу Ишоқ Фарва ибн Навфалдан, у отасидан ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Навфалга дедилар: «{Қул яа айюҳал-каафируун}ни ўқи, сўнг унинг охирида ухла, чунки у ширкдан безорликдир (нажотдир).»
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَيَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ مَوْهَبٍ الْهَمْدَانِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ، - يَعْنِيَانِ ابْنَ فَضَالَةَ - عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ كُلَّ لَيْلَةٍ جَمَعَ كَفَّيْهِ ثُمَّ نَفَثَ فِيهِمَا وَقَرَأَ فِيهِمَا { قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ } وَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ } وَ { قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ } ثُمَّ يَمْسَحُ بِهِمَا مَا اسْتَطَاعَ مِنْ جَسَدِهِ يَبْدَأُ بِهِمَا عَلَى رَأْسِهِ وَوَجْهِهِ وَمَا أَقْبَلَ مِنْ جَسَدِهِ يَفْعَلُ ذَلِكَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ва Язид ибн Холид ибн Мавҳаб ал-Ҳамдоний ривоят қилиб дедилар: Бизга ал-Муфаззал — яъни иккаласи ибн Фазоала демоқдалар — Уқайлдан, у ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оишадан розияллаҳу анҳо ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳар кеча тўшакларига борганларида икки кафтларини жам қилиб, уларга пуфлар ва уларга {Қул ҳуваллаҳу аҳад}, {Қул аъуузу бироббил-фалақ} ва {Қул аъуузу бироббин-наас}ни ўқир эдилар. Сўнг улар билан танларидан иложи борича масъҳ тортар эдилар; бошларидан ва юзларидан ҳамда танларининг олд қисмидан бошлар эдилар. Буни уч марта қилар эдилар.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ الْحَّرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، عَنْ بَحِيرٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنِ ابْنِ أَبِي بِلاَلٍ، عَنْ عِرْبَاضِ بْنِ سَارِيَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ الْمُسَبِّحَاتِ قَبْلَ أَنْ يَرْقُدَ وَقَالَ " إِنَّ فِيهِنَّ آيَةً أَفْضَلُ مِنْ أَلْفِ آيَةٍ " .
Бизга Муъаммал ибн ал-Фазл ал-Ҳарроний ривоят қилди, бизга Бақийя Баҳийрдан, у Холид ибн Маъдондан, у ибн Абу Билолдан, у Ирббоз ибн Сориядан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ухлашдан олдин мусаббиҳаотни (Аллаҳни улуғлаб тасбеҳ айтувчи сураларни) ўқир эдилар ва дедилар: «Албатта уларда минг оятдан афзал бир оят бор.»
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ إِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَفَانِي وَآوَانِي وَأَطْعَمَنِي وَسَقَانِي وَالَّذِي مَنَّ عَلَىَّ فَأَفْضَلَ وَالَّذِي أَعْطَانِي فَأَجْزَلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ اللَّهُمَّ رَبَّ كُلِّ شَىْءٍ وَمَلِيكَهُ وَإِلَهَ كُلِّ شَىْءٍ أَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ " .
Бизга Алий ибн Муслим ривоят қилди, бизга Абдуссамад ривоят қилди, у деди: Менга отам ривоят қилди, бизга Ҳусайн ибн Бурайдадан, у ибн Умардан ривоят қилди, у унга ривоят қилишича: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ётоғига борганларида: «Алҳамдулиллаҳиллазий кафааний ва аавааний ва атъаманий ва сақоаний, валлазий манна алайя фа-афзала, валлазий аътоаний фа-ажзала. Алҳамдулиллаҳи алаа кулли ҳаал. Аллаҳумма робба кулли шайъин ва малийкаҳу ва илааҳа кулли шайъин, аъуузу бика минан-наар (Менга кифоя қилган, бошпана берган, таомлантирган ва суғорган, менга неъмат бериб уни мукаммал қилган, менга ато қилиб уни мўл қилган Аллаҳга ҳамд бўлсин. Ҳар ҳолатда Аллаҳга ҳамд. Эй Аллаҳ, ҳар бир нарсанинг Робби ва эгаси, ҳар бир нарсанинг илойҳи, Сенга сиғинаман дўзахдан)» деяр эдилар.
حَدَّثَنَا حَامِدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنِ اضْطَجَعَ مَضْجَعًا لَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ تَعَالَى فِيهِ إِلاَّ كَانَ عَلَيْهِ تِرَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمَنْ قَعَدَ مَقْعَدًا لَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فِيهِ إِلاَّ كَانَ عَلَيْهِ تِرَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Бизга Ҳоммид ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Абу Осим ибн Ажлондан, у ал-Мақбурийдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ким Аллаҳ таолони зикр қилмаган ҳолда бирор жойда ётса, қиёмат куни унга (бу) нуқсон бўлади. Ва ким Аллаҳ азза ва жаллани зикр қилмаган ҳолда бирор жойда ўтирса, қиёмат куни унга (бу) нуқсон бўлади.»