حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنْ مَعْبَدِ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ سَوَاءٍ، عَنْ حَفْصَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْقُدَ وَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى تَحْتَ خَدِّهِ ثُمَّ يَقُولُ " اللَّهُمَّ قِنِي عَذَابَكَ يَوْمَ تَبْعَثُ عِبَادَكَ " . ثَلاَثَ مِرَارٍ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Абон ривоят қилди, бизга Осим Маъбад ибн Холиддан, у Савўдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжалари Ҳафсадан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ухламоқчи бўлганларида ўнг қўлларини юзлари остига қўйиб, сўнг: «Аллаҳумма қиний азоабака явма табъасу ибодака (Эй Аллаҳ, бандаларингни қайтадан тирилтирадиган кунингда мени азобингдан сақлагин)» деб уч марта айтар эдилар.