حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُسَدَّدٌ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ خَالِدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطَبَ يَوْمَ الْفَتْحِ بِمَكَّةَ فَكَبَّرَ ثَلاَثًا ثُمَّ قَالَ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ صَدَقَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الأَحْزَابَ وَحْدَهُ " . إِلَى هَا هُنَا حَفِظْتُهُ عَنْ مُسَدَّدٍ ثُمَّ اتَّفَقَا " أَلاَ إِنَّ كُلَّ مَأْثُرَةٍ كَانَتْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ تُذْكَرُ وَتُدْعَى مِنْ دَمٍ أَوْ مَالٍ تَحْتَ قَدَمَىَّ إِلاَّ مَا كَانَ مِنْ سِقَايَةِ الْحَاجِّ وَسِدَانَةِ الْبَيْتِ " . ثُمَّ قَالَ " أَلاَ إِنَّ دِيَةَ الْخَطَإِ شِبْهِ الْعَمْدِ مَا كَانَ بِالسَّوْطِ وَالْعَصَا مِائَةٌ مِنَ الإِبِلِ مِنْهَا أَرْبَعُونَ فِي بُطُونِهَا أَوْلاَدُهَا " . وَحَدِيثُ مُسَدَّدٍ أَتَمُّ .
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ва Мусаддад ривоят қилдилар — маъно бир — иккаласи: «Бизга Ҳаммод ривоят қилди», дедилар, у Холиддан, у Қосим ибн Робиадан, у Уқба ибн Авсдан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Фатҳ куни Маккада хутба қилиб, уч марта такбир айтдилар, сўнг: «Ла илаҳа иллаллаҳ ваҳдаҳ, садақа ваъдаҳ, ва насара абдаҳ, ва ҳазамал-аҳзоба ваҳдаҳ (Аллаҳдан бошқа илоҳ йўқ, У ёлғиз, ваъдасини рост қилди, бандасига ёрдам берди ва гуруҳларни ёлғиз Ўзи тор-мор қилди)», дедилар. Бу ергача мен Мусаддаддан ёдладим. Сўнг иккаласи келишиб: «Огоҳ бўлинглар, жоҳилиятда зикр қилинадиган ва даъво қилинадиган ҳар бир фахр — қон ёки мол бўлсин — менинг икки оёғим остидадир (бекор қилинди), фақат ҳожиларга сув бериш ва Байтни хизмат қилишдан бошқаси», дедилар. Сўнг: «Огоҳ бўлинглар, қасдга ўхшаш хатонинг (шибҳул-амд) дияти — қамчи ва таёқ билан бўлгани — юзта туя, улардан қирқтасининг қорнида болалари бор (ҳомиладор)», дедилар. Мусаддаднинг ҳадиси тўлиқроқдир.