حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، الأَسَدِيُّ عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعَلِّمُهُمْ إِذَا خَرَجُوا إِلَى الْمَقَابِرِ فَكَانَ قَائِلُهُمْ يَقُولُ - فِي رِوَايَةِ أَبِي بَكْرٍ - السَّلاَمُ عَلَى أَهْلِ الدِّيَارِ - وَفِي رِوَايَةِ زُهَيْرٍ - السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الدِّيَارِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُسْلِمِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ لَلَاحِقُونَ أَسْأَلُ اللَّهَ لَنَا وَلَكُمْ الْعَافِيَةَ
Бурайда отасидан айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларга — қабристонга чиққанларида — ўргатар эди; бас улардан айтувчи (шундай) дер эди: Абу Бакр ривоятида: «Ас-саламу ало аҳлид-дияр (масканлар аҳлига салом)»; Зуҳайр ривоятида: «Ас-саламу алайкум аҳлад-дияри минал-мўминина вал-муслимин; ва инна ин шааллаҳу ла-лаҳиқун; асъалуллаҳа лана ва лакумул-офия (Масканлар аҳли — мўминлар ва мусулмонлар — сизларга салом бўлсин; биз, иншааллаҳ, қўшилувчимиз; биз ва сиз учун Аллаҳдан офият сўрайман)».