4576-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Пайғамбарнинг Қуръан тафсири
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ الأَشْجَعِيُّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ {وَإِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُولُو الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينُ} قَالَ هِيَ مُحْكَمَةٌ وَلَيْسَتْ بِمَنْسُوخَةٍ. تَابَعَهُ سَعِيدٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ.
Аҳмад ибн Ҳумайд бизга айтди, Убайдуллаҳ ал-Ашжаъий бизга хабар берди, у Суфёндан, у Шайбонийдан, у Икримадан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан: «Тақсим (мерос бўлиши)да қариндошлар, етимлар ва мискинлар ҳозир бўлса (улардан ҳам беринг)» — у деди: «Бу муҳкам (амалдаги), мансух (бекор қилинган) эмас.» Унга Саид Ибн Аббосдан мутобаъат қилди.