حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ مُنْكَدِرٍ، عَنْ جَابِرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ عَادَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ فِي بَنِي سَلِمَةَ مَاشِيَيْنِ فَوَجَدَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لاَ أَعْقِلُ، فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ مِنْهُ، ثُمَّ رَشَّ عَلَىَّ، فَأَفَقْتُ فَقُلْتُ مَا تَأْمُرُنِي أَنْ أَصْنَعَ فِي مَالِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَنَزَلَتْ {يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلاَدِكُمْ}
Иброҳим ибн Мусо бизга айтди, Ҳишом бизга айтди, Ибн Журайж уларга хабар берди, деди: Менга Ибн ал-Мункадир хабар берди, у Жобир розияллаҳу анҳудан: У айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ва Абу Бакр пиёда Бану Салимада мени кўргани (касал йўқлагани) келдилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам мени ҳушсиз (ақл йўқ) ҳолда топди, сув сўраб, ундан таҳорат олди, кейин менга сепди. Мен ўзимга келдим ва дедим: «Мол-мулкимда нима қилишимни буюрасан, эй Расулуллаҳ?» Шунда: «Аллаҳ сизларга фарзандларингиз ҳақида васият қилади» (мерос ояти) нозил бўлди.