حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ خَمْسٌ قَدْ مَضَيْنَ الدُّخَانُ وَالْقَمَرُ وَالرُّومُ وَالْبَطْشَةُ وَاللِّزَامُ {فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَامًا}
Умар ибн Ҳафс ибн Ғиёс, отасидан, у Аъмашдан, у Муслимдан, у Масруқдан ривоят қилади: Абдуллаҳ айтди: Бештаси ўтиб бўлди — тутун, ой (ёрилиши), Рум, (Бадрдаги) қаттиқ тутиб олиш ва лизом (азоб): «Бас, у (азоб) лозим бўлиб қолади».