حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَمَرَهُ أَنْ يُسَبِّحَ، فِي أَدْبَارِ الصَّلَوَاتِ كُلِّهَا. يَعْنِي قَوْلَهُ {وَأَدْبَارَ السُّجُودِ}
Одам, Варқодан, у Ибн Абу Нажиҳдан, у Мужоҳиддан ривоят қилади: Ибн Аббос: У (Аллаҳ) унга барча намозлар ортидан тасбеҳ айтишни буюрди, деди — яъни «Ва саждалар ортидан» деган сўзини (назарда тутади).
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
у Абдуллаҳ ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шаҳар (аҳли) бадавий учун сотишидан ман қилди. Шуни Ибн Аббос ҳам деди.
у Язид ибн Абу Зиёддан, у Муҳаммад ибн Али ибн Абдуллаҳ ибн Аббосдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам машриқ (шарқ) аҳли учун Ақиқни мийқот белгилади.
у Язид ан-Наҳвийдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилиб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Тишлар тенг, бармоқлар тенг», дедилар.