4917-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Пайғамбарнинг Қуръан тафсири
حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ {عُتُلٍّ بَعْدَ ذَلِكَ زَنِيمٍ} قَالَ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ لَهُ زَنَمَةٌ مِثْلُ زَنَمَةِ الشَّاةِ.
Маҳмуд, Убайдуллаҳдан, у Исроилдан, у Абу Ҳасийндан, у Мужоҳиддан, у Ибн Аббосдан (розияллаҳу анҳумо): «Бундан кейин қўпол ва баднасаб (киши)» (ояти ҳақида): У Қурайшдан бир киши эди, унинг қўйнинг қулоқ белгисига ўхшаш (баднасаблик) белгиси бор эди, деди.