حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ انْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي طَائِفَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ عَامِدِينَ إِلَى سُوقِ عُكَاظٍ، وَقَدْ حِيلَ بَيْنَ الشَّيَاطِينِ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ، وَأُرْسِلَتْ عَلَيْهِمُ الشُّهُبُ فَرَجَعَتِ الشَّيَاطِينُ فَقَالُوا مَا لَكُمْ فَقَالُوا حِيلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ وَأُرْسِلَتْ عَلَيْنَا الشُّهُبُ. قَالَ مَا حَالَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ إِلاَّ مَا حَدَثَ، فَاضْرِبُوا مَشَارِقَ الأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا فَانْظُرُوا مَا هَذَا الأَمْرُ الَّذِي حَدَثَ. فَانْطَلَقُوا فَضَرَبُوا مَشَارِقَ الأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا يَنْظُرُونَ مَا هَذَا الأَمْرُ الَّذِي حَالَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ. قَالَ فَانْطَلَقَ الَّذِينَ تَوَجَّهُوا نَحْوَ تِهَامَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِنَخْلَةَ، وَهْوَ عَامِدٌ إِلَى سُوقِ عُكَاظٍ، وَهْوَ يُصَلِّي بِأَصْحَابِهِ صَلاَةَ الْفَجْرِ، فَلَمَّا سَمِعُوا الْقُرْآنَ تَسَمَّعُوا لَهُ فَقَالُوا هَذَا الَّذِي حَالَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ. فَهُنَالِكَ رَجَعُوا إِلَى قَوْمِهِمْ فَقَالُوا يَا قَوْمَنَا إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ، وَلَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنَا أَحَدًا. وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم {قُلْ أُوحِيَ إِلَىَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ} وَإِنَّمَا أُوحِيَ إِلَيْهِ قَوْلُ الْجِنِّ.
Мусо ибн Исмоил, Абу Авонадан, у Абу Бишрдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилади: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобаларидан бир гуруҳ билан Укоз бозори томон йўл олдилар — ўшанда шайтонлар билан осмон хабари орасига тўсиқ қўйилиб, уларга учқунлар (юлдузлар) юборилган эди. Шайтонлар (хабарсиз) қайтдилар. (Бошқалари): Сенга нима бўлди? дедилар. Улар: Биз билан осмон хабари орасига тўсиқ қўйилди ва бизга учқунлар юборилди, дедилар. (Улуғлари): Сизлар билан осмон хабари орасига фақат янги содир бўлган (бир нарса) тўсиқ бўлган; бас, ернинг шарқу ғарбини кезинг, содир бўлган бу иш нима эканини қаранглар, деди. Улар йўлга чиқиб, ернинг шарқу ғарбини кезиб, сизлар билан осмон хабари орасига тўсиқ бўлган бу иш нима эканини қарай бошладилар. Тиҳома томон юзланганлари Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга — Нахла (жойида), у киши Укоз бозори томон кетаётган ва саҳобалари билан бомдод намозини ўқиб турган эдилар — йўлиқдилар. Улар Қуръанни эшитганларида, унга қулоқ солдилар ва: Мана сизлар билан осмон хабари орасига тўсиқ бўлган шу! дедилар. Мана ўшанда қавмларига қайтиб: Эй қавмимиз, биз тўғри йўлга бошловчи ажойиб Қуръан эшитдик, бас, унга иймон келтирдик ва Роббимизга ҳеч кимни шерик қилмаймиз, дедилар. Шунда Аллаҳ азза ва жалла Ўз Набийсига соллаллаҳу алайҳи васаллам «Айт: Менга жинлардан бир гуруҳ (Қуръанни) тинглагани ваҳий қилинди» (оятини) нозил қилди — унга фақат жинларнинг сўзи ваҳий қилинди.