وَقَالَ لَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنِي حَبِيبٌ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، حَرُمَ مِنَ النَّسَبِ سَبْعٌ، وَمِنَ الصِّهْرِ سَبْعٌ. ثُمَّ قَرَأَ {حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهَاتُكُمْ} الآيَةَ. وَجَمَعَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ بَيْنَ ابْنَةِ عَلِيٍّ وَامْرَأَةِ عَلِيٍّ. وَقَالَ ابْنُ سِيرِينَ لاَ بَأْسَ بِهِ. وَكَرِهَهُ الْحَسَنُ مَرَّةً ثُمَّ قَالَ لاَ بَأْسَ بِهِ. وَجَمَعَ الْحَسَنُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ بَيْنَ ابْنَتَىْ عَمٍّ فِي لَيْلَةٍ، وَكَرِهَهُ جَابِرُ بْنُ زَيْدٍ لِلْقَطِيعَةِ، وَلَيْسَ فِيهِ تَحْرِيمٌ لِقَوْلِهِ تَعَالَى {وَأُحِلَّ لَكُمْ مَا وَرَاءَ ذَلِكُمْ} وَقَالَ عِكْرِمَةُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ إِذَا زَنَى بِأُخْتِ امْرَأَتِهِ لَمْ تَحْرُمْ عَلَيْهِ امْرَأَتُهُ. وَيُرْوَى عَنْ يَحْيَى الْكِنْدِيِّ عَنِ الشَّعْبِيِّ وَأَبِي جَعْفَرٍ، فِيمَنْ يَلْعَبُ بِالصَّبِيِّ إِنْ أَدْخَلَهُ فِيهِ، فَلاَ يَتَزَوَّجَنَّ أُمَّهُ، وَيَحْيَى هَذَا غَيْرُ مَعْرُوفٍ، لَمْ يُتَابَعْ عَلَيْهِ. وَقَالَ عِكْرِمَةُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ إِذَا زَنَى بِهَا لَمْ تَحْرُمْ عَلَيْهِ امْرَأَتُهُ. وَيُذْكَرُ عَنْ أَبِي نَصْرٍ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ حَرَّمَهُ. وَأَبُو نَصْرٍ هَذَا لَمْ يُعْرَفْ بِسَمَاعِهِ مِنِ ابْنِ عَبَّاسٍ. وَيُرْوَى عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَجَابِرِ بْنِ زَيْدٍ وَالْحَسَنِ وَبَعْضِ أَهْلِ الْعِرَاقِ تَحْرُمُ عَلَيْهِ. وَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ لاَ تَحْرُمُ حَتَّى يُلْزِقَ بِالأَرْضِ يَعْنِي يُجَامِعَ. وَجَوَّزَهُ ابْنُ الْمُسَيَّبِ وَعُرْوَةُ وَالزُّهْرِيُّ. وَقَالَ الزُّهْرِيُّ قَالَ عَلِيٌّ لاَ تَحْرُمُ. وَهَذَا مُرْسَلٌ.
Аҳмад ибн Ҳанбал бизга айтди: Бизга Яҳё ибн Саид, у Суфёндан: Менга Ҳабиб, у Саиддан, у Ибн Аббосдан айтиб берди: Насабдан еттита (тоифа) ҳаром қилинди ва сиҳрдан (қудачилик орқали) еттита. Сўнг «Сизларга оналарингиз ҳаром қилинди» (оятини) ўқиди. Абдуллаҳ ибн Жаъфар Алининг қизи билан Алининг хотинини (бир никоҳда) жамлади. Ибн Сийрин: Бунда зарар йўқ, деди. Ҳасан уни бир марта ёқтирмади, сўнг: Бунда зарар йўқ, деди. Ҳасан ибнул Ҳасан ибн Али икки амаки қизини бир кечада (никоҳда) жамлади. Жобир ибн Зайд буни қариндошликни узиши сабабли ёқтирмади, аммо унда ҳаром (жиҳат) йўқ, чунки Аллаҳ таоло: «Булардан бошқаси сизларга ҳалол қилинди» деган. Икрима Ибн Аббосдан: Агар киши хотинининг опа-сингилларидан бири билан зино қилса, хотини унга ҳаром бўлмайди, деди. Яҳё Киндийдан, у Шаъбий ва Абу Жаъфардан: Бола билан ўйнаб (ливота қилиб) унга кирган киши ҳақида — унинг онасига ҳеч қачон уйланмасин (деб) ривоят қилинади, аммо бу Яҳё (рови) маълум эмас, унга (ривоятда) мутобаъа қилинмаган. Икрима Ибн Аббосдан: Агар у билан зино қилса, хотини унга ҳаром бўлмайди, деди. Абу Насрдан зикр қилинишича, Ибн Аббос уни ҳаром қилди, аммо бу Абу Наср Ибн Аббосдан эшитгани билан танилмаган. Имрон ибн Ҳусайн, Жобир ибн Зайд, Ҳасан ва Ироқ аҳлининг баъзисидан: Унга ҳаром бўлади (деб) ривоят қилинади. Абу Ҳурайра: Ерга ёпишмагунча — яъни жимоқ қилмагунча — ҳаром бўлмайди, деди. Ибнул Мусайяб, Урва ва Зуҳрий буни жоиз дедилар. Зуҳрий: Али: Ҳаром бўлмайди, деди, деди — бу мурсалдир.