5138-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Никоҳ китоби
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَمُجَمِّعٍ، ابْنَىْ يَزِيدَ بْنِ جَارِيَةَ عَنْ خَنْسَاءَ بِنْتِ خِذَامٍ الأَنْصَارِيَّةِ، أَنَّ أَبَاهَا، زَوَّجَهَا وَهْىَ ثَيِّبٌ، فَكَرِهَتْ ذَلِكَ فَأَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَدَّ نِكَاحَهُ.
Исмоил: Менга Молик, у Абдураҳмон ибнул Қосимдан, у отасидан, у Язид ибн Жориянинг икки ўғли Абдураҳмон ва Мужаммиъдан, улар Хансо бинти Хизом Ансориядан айтиб берди: Унинг отаси уни — у тул аёл эканида — (унинг розилигисиз) никоҳлаб берди, у буни ёқтирмади ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди. У унинг никоҳини рад қилдилар (бекор қилдилар).