5162-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Никоҳ китоби
حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ يَعْقُوبَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا زَفَّتِ امْرَأَةً إِلَى رَجُلٍ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عَائِشَةُ مَا كَانَ مَعَكُمْ لَهْوٌ فَإِنَّ الأَنْصَارَ يُعْجِبُهُمُ اللَّهْوُ ".
Фазл ибн Яъқуб, Муҳаммад ибн Собиқдан, у Исроилдан, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилади: У бир аёлни Ансордан бир кишига (келинлик қилиб) узатди. Набиюллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Эй Оиша, сизларда ўйин-кулги (хуш овоз) бўлмадими? Чунки Ансорга ўйин-кулги ёқади» дедилар.