5178-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Никоҳ китоби
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ دُعِيتُ إِلَى كُرَاعٍ لأَجَبْتُ، وَلَوْ أُهْدِيَ إِلَىَّ ذِرَاعٌ لَقَبِلْتُ ".
Абдон, Абу Ҳамзадан, у Аъмашдан, у Абу Ҳозимдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: «Агар мен (туянинг) оёғига (зиёфатга) чақирилсам, жавоб берар эдим; агар менга (туянинг) елка (гўшти) ҳадя қилинса, қабул қилар эдим» дедилар.