حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، قَالَ حَدَّثَنِي سَالِمُ بْنُ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ هَذَا الْحَدِيثَ قَالَ قَدْ رَأَيْتُنِي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ حَضَرَتِ الْعَصْرُ وَلَيْسَ مَعَنَا مَاءٌ غَيْرَ فَضْلَةٍ فَجُعِلَ فِي إِنَاءٍ، فَأُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِهِ فَأَدْخَلَ يَدَهُ فِيهِ وَفَرَّجَ أَصَابِعَهُ ثُمَّ قَالَ " حَىَّ عَلَى أَهْلِ الْوُضُوءِ، الْبَرَكَةُ مِنَ اللَّهِ ". فَلَقَدْ رَأَيْتُ الْمَاءَ يَتَفَجَّرُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ، فَتَوَضَّأَ النَّاسُ وَشَرِبُوا، فَجَعَلْتُ لاَ آلُو مَا جَعَلْتُ فِي بَطْنِي مِنْهُ، فَعَلِمْتُ أَنَّهُ بَرَكَةٌ. قُلْتُ لِجَابِرٍ كَمْ كُنْتُمْ يَوْمَئِذٍ قَالَ أَلْفًا وَأَرْبَعَمِائَةٍ. تَابَعَهُ عَمْرٌو عَنْ جَابِرٍ. وَقَالَ حُصَيْنٌ وَعَمْرُو بْنُ مُرَّةَ عَنْ سَالِمٍ عَنْ جَابِرٍ خَمْسَ عَشْرَةَ مِائَةً. وَتَابَعَهُ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ عَنْ جَابِرٍ.
Қутайба ибн Саид, Жарирдан, у Аъмашдан: Менга Салим ибн Абул Жаъд, у Жобир ибн Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳумо) бу ҳадисни айтиб берди: У: Мен ўзимни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга (кўрдим), Аср (вақти) етиб келган, биз билан оз қолдиқдан бошқа сув йўқ эди, у бир идишга солинди. Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга у келтирилди, у киши қўлларини унга солдилар ва бармоқларини ёйдилар, сўнг: «Таҳорат аҳлига келинг, барака Аллаҳдадир» дедилар. Мен сувнинг у кишининг бармоқлари орасидан отилиб чиқаётганини кўрдим. Одамлар таҳорат олдилар ва ичдилар. Мен ундан қорнимга солганимни кўпайтиришдан тинмадим (тўйгунимча ичдим), чунки мен унинг барака эканини билдим, деди. Мен Жобирга: Ўша куни неча киши эдингиз? дедим. У: Бир минг тўрт юз, деди. Буни Амр Жобирдан (ривоят қилиб) мутобаъа қилди. Ҳусайн ва Амр ибн Мурра Салимдан, у Жобирдан: ўн беш юз (1500), дедилар. Буни Саид ибнул Мусайяб Жобирдан мутобаъа қилди.