حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ الْهَادِ، عَنْ عَمْرٍو، مَوْلَى الْمُطَّلِبِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ اللَّهَ قَالَ إِذَا ابْتَلَيْتُ عَبْدِي بِحَبِيبَتَيْهِ فَصَبَرَ عَوَّضْتُهُ مِنْهُمَا الْجَنَّةَ ". يُرِيدُ عَيْنَيْهِ. تَابَعَهُ أَشْعَثُ بْنُ جَابِرٍ وَأَبُو ظِلاَلٍ عَنْ أَنَسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Абдуллаҳ ибн Юсуф, Лайсдан: Менга Ибнул Ҳод, у Мутталибнинг озоди Амрдан, у Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: У: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Албатта Аллаҳ: Бандамни икки севимлиси (кўзлари) билан синаганимда, у сабр қилса, мен унга улар(нинг) ўрнига жаннатни аваз қилиб бераман, деди» дедилар — яъни икки кўзини (назарда тутди). Буни Ашъас ибн Жобир ва Абу Зилол Анасдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан (ривоят қилиб) мутобаъа қилдилар.