حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أُمِّ قَيْسٍ بِنْتِ مِحْصَنٍ، قَالَتْ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " عَلَيْكُمْ بِهَذَا الْعُودِ الْهِنْدِيِّ، فَإِنَّ فِيهِ سَبْعَةَ أَشْفِيَةٍ. يُسْتَعَطُ بِهِ مِنَ الْعُذْرَةِ، وَيُلَدُّ بِهِ مِنْ ذَاتِ الْجَنْبِ ". وَدَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِابْنٍ لِي لَمْ يَأْكُلِ الطَّعَامَ فَبَالَ عَلَيْهِ، فَدَعَا بِمَاءٍ فَرَشَّ عَلَيْهِ.
Садақа ибнул Фазл, Ибн Уяйнадан: Зуҳрийни эшитдим, у Убайдуллаҳдан, у Умму Қайс бинти Миҳсандан ривоят қилади: У: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Сизлар мана шу ҳинд ёғочини (қуст)ни (лозим тутинг), чунки унда етти шифо бордир: ундан бурун орқали (сўриб) узра (томоқ/бодом бези шиши) учун ишлатилади ва зотулжанб (ён оғриқ/плеврит) учун оғиз четидан томизилади» дедилар. Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига ҳали таом емайдиган бир ўғлимни олиб кирдим, у у киши(нинг уст)ига бавл қилди. У киши сув сўраб, унинг устига сепдилар.